close
تبلیغات در اینترنت
شعر بی پاسخ از سهراب سپهری

شعر بی پاسخ از سهراب سپهری

بی پاسخ در تاریکی بی آغاز و پایان دری در روشنی انتظارم رویید. خودم را در پس در تنها نهادم و به درون رفتم: اتاقی بی روزن تهی نگاهم را پر کرد. سایه ای در من فرود آمد و همه شباهتم را در ناشناسی خود گم کرد. پس من کجا بودم؟ شاید زندگی ام در جای گمشده ای نوسان داشت و من انعکاسی بودم که بیخودانه…

پیغام مدیر سایت :

ashariran.rzb.ir